Hoor je mij?

IMAG1449

Ruim een jaar geleden zat ik in een training (over effectief communiceren) en werden mijn opmerkingen en/of vragen niet gehoord. Frustrerend! Nu was het een meerdaagse training. De ervaring kwam dus een aantal keren terug en ik werd meer en meer geïrriteerd. Het waren toch zinnige opmerkingen. Waarom werd ik genegeerd. Tot het kwartje viel. Men hoorde mij echt niet. En als ik het zinnige opmerkingen vond zal ik beter mijn best moeten doen om ze over het voetlicht te krijgen. Immers hoe zinnig is een opmerking als niemand hem hoort. Dus parkinson of geen parkinson: gewoon harder praten (voelt voor mij als schreeuwen).

 

Een paar jaar terug wilde ik ergens een biertje pakken en het was net een van die momenten op de dag dat mijn medicatie bijna was uitgewerkt. Ik werd geweigerd omdat ik dronken was (althans naar mening van de barvrouw). Uit ervaring kan ik vertellen dat kwaad worden niet helpt. Wat zou wel helpen?

Zomaar twee ervaringen met parkinson. De eerste gaat over beeldvorming bij mezelf en de tweede over beeldvorming bij de ander. Die eerste is natuurlijk makkelijker te beïnvloeden dan de laatste en je (ik) hebt er niet altijd zin in. “Het mag ook wel eens makkelijk gaan” of andere gedachten waar je niets aan hebt komen dan op. En de keren dat je wel de keuze maakt er iets aan te doen bereik je zo veel meer.
Wat bij de barvrouw wellicht beter had gewerkt dan boos worden, dat versterkte alleen haar mening maar dat ik dronken was, was rustig met haar in gesprek gaan en uitleggen dat ik parkinson heb en dat dat leidt tot een wat ander looppatroon. Grote kans dat ik dan wel binnen had kunnen komen. En er zijn veel meer kroegen in Amsterdam. Mijn keuze toen was dan ook een andere! Hoe zou jij reageren in zo’n situatie?

Groet,

 

Kees

2 thoughts on “Hoor je mij?

  1. Wim Koning

    juni 24, 2015 at 11:04am

    Wat een glasheldere metaforen gebruik je om me aan het denken te zetten.

    In het eerste voorbeeld denk ik aan:” Parkinson verliescirkel’. En na de “emofase” niet naar “depressief” maar naar “wie kan me verder helpen”. Dus Parkinson verpleegkundige of neuroloog en tenslotte goed werken en oefenen met een logopedist..

    In het tweede voorbeeld ga ik de kennis van de barvrouw over Parkinson verrijken. In de hoop dat ze mij en andere mensen met Parkinson met respect behandelt. Ik vraag ook toestemming om haar een folder over “Wat is parkinson”te mogen sturen.

Geef een reactie

Your email will not be published. Name and Email fields are required.