Nee, ik bedoel hoe gaat het met je ziekte?

DSCN7507Met mijn ziekte gaat het goed en met mij ook. Het blijft een rare en ook kwetsende ervaring om geïdentificeerd of wellicht gereduceerd te worden tot een ziekte. Ik voel me in de eerste plaats mens: een mens met iets extra’s, een mens met parkinson. En wanneer ik zeg parkinson doe ik erbij, bedoel ik niet dat dat iets kleins of makkelijks is. Dat is regelmatig niet het geval. Wat ik bedoel is dat er zoveel meer Kees is dan dat stukje parkinson. Ik ben echtgenoot, vader, broer, zoon, adviseur, trainer en coach. En dat allemaal voor 100%. En als iemand mij dan vraagt hoe gaat het met je, denk ik in eerste instantie daaraan.

Nee, ik bedoel met je ziekte…….? Met mijn ziekte gaat het goed en met mij ook!

Heb ik dan geen last van parkinson? Ja en steeds meer.
Ik ben stressgevoeliger
Stemmingsgevoelig: vervelend voor mijn directe omgeving
Heb steeds nadrukkelijker off-periodes, waarin multitasken (bijvoorbeeld wandelen en telefoneren) onmogelijk is.
En als ik terugkijk op de dag denk ik niet in de eerste plaats aan de frequentie van mijn tremor of het bijna stilvallen tijdens een wandeling. Waar ik wel aan denk is een leuk of minder leuk gesprek, een wedstrijd van een zoon, een leuke workshop, een mooi coachgesprek en zo kan ik nog even doorgaan. Mensen met parkinson zijn, net als alle andere mensen zo veel meer.

Nee ik bedoel met je ziekte ervaar ik dan wel eens als kwetsend en natuurlijk hoort dat stukje ook bij mij. Daarom vind ik mensen met parkinson zo mooi. Parkinson doen we erbij en nog zoveel meer.

Met mijn ziekte gaat het goed en met mij ook.

Prettige dag,

Kees

10 thoughts on “Nee, ik bedoel hoe gaat het met je ziekte?

    • Kees Vermunt

      december 15, 2015 at 11:14am

      Bedankt voor je reactie Joke. Leuk om te horen.

      Groet,

      Kees

  1. Marcelle Barion

    december 15, 2015 at 8:53pm

    Een stralende foto en een verkwikkend verhaal. Niet die ziekte altijd als onderwerp, als hèt thema van je leven, maar LEVEN en inderdaad die ziekte ‘gewoon’ mee op sleeptouw nemen. Soms erg, erg vermoeiend, energievretend en irritant. Maar dat even terzijde…
    Geweldig Kees, zoals je je gevoel hierover onder woorden brengt!
    Marcelle

  2. Agnes

    december 15, 2015 at 9:27pm

    Laat het helder blijven en niet verzanden in parkinson zelf. Dát m.n. Beschrijf jij zo goed.
    Mijn man heeft steeds meer de freeze momenten, maar hij blijft optimistisch.
    Ook dementerend waar ik best wel moeite mee heb. Maar ik doe er alles aan om jiet te stressen en dát sorteerd ook in positievere omgaan met………..
    Goed stukje weer, bedankt Kees en fijne feestdagen.

  3. Herman

    december 16, 2015 at 9:10am

    Parkinson goed verwoord Kees.

    Parkinson je blijft gelukkig opletten.
    Ik ben er achter gekomen dat Omneprazol gevaarlijk kan zijn.
    Mijn Neuroloog wees me hier al op maar het drong niet in me door.
    Ik kreeg dit in het verpleeghuis van de arts. Mijn dochter Stephanie vroeg me onlangs Pa waarom Omneprazol. Na het lezen van artikelen op internet ben ik gestopt met dit medicijn. Nu heb ik geen maagzuur. Wel verdwijnt de stijfheid in mijn spieren en de pijn in mijn knie
    Daar ben ik wel blij mee. Doe u voordeel er mee, maar vraag het eerst aan uw arts. Drie miljoen Nederlandrs slikken dit middel. Een tip om van stijfheid in spieren af te komen. Maar ik ben geen arts, Dus overleg met een arts is misschien voor u noodzakelijk

    • trijnie

      december 29, 2015 at 7:44am

      Ook ik heb Omneprazol laten staan .voelde de eerste week mijn maag wel meer maar voel me beter in mijn lijf zitten het lijkt inderdaad dat mijn spieren anders stijf zijn dan voorheen en inn mijn hoofd is ook wat veranderd .Kan het niet precies aangeven maar voel me beter.

  4. Joke

    december 16, 2015 at 6:10pm

    Het sluit niet aan op het artikel of toch wel? Naast parkinson heb ik nog de naweeen van sclerodermie( morfea) op sleeptouw. Morfea is verbindweefseling van de huid en het bindweefsel in de gewrichten. De ziekte is stabiel maar de gewrichten aan de rechterkant zijn stijf gebleven. De bijwerkingen van de medicijnen die ik moest gebruiken maken dat ik nog steeds niet met parkinsonmedicatie ben begonnen. Ik gebruik mucuna pruriens. De laatste maanden verhindert pijn in mijn rechterelleboog het gebruik van die arm en hand. Het is mijn tremorkant. Het is een golfelleboog geworden. Ik hoor bijna nooit over de relatie pijn en parkinson. Het maakt bv een appeltje klaarmaken, deurklink naar beneden doen ontzettend pijnlijk. Gelukkig heb ik dankzij de sclerodermie code chronisch voor fysiotherapie. Ik heb een geweldige fysiotherapeut die twee keer per week de boel wat uit de knoop haalt. Hebben meer parkinsonpatienten last van het feit dat pijn het functioneren bemoeilijkt? Om het rond te breien naar het artikel: met mij gaat het altijd goed als mensen mij vragen :-))

  5. Kees Vermunt

    december 17, 2015 at 7:56am

    Bedankt Marcelle en Agnes.

    Hai Herman, als ik het me goed herinner heb ik dat ook kort gehad. Effect parkinsonmedicatie werkt niet. Altijd kritisch blijven.

    Hai Joke, ik ken meer mensen met pijn. Is vervelend en belangrijk om te onderkennen. Bedankt voor het noemen hiervan. Past precies zo. ;-))

  6. trijnie

    december 29, 2015 at 7:37am

    Kees bedankt voor het herkenbare verhaal.
    mijn ervaring is dat mensen die me zien of waar ik wel mee omga en ook wel eens praat over een vervelende situatie waar ik tegen aan gelopen ben , dat vaak veel langer onthouden dan ikzelf .Soms kunnen ze momenten ophalen van een jaar geleden. Ikzelf weet dan vaak al niet meer wat er toen was. Ik heb de laatste tijd behoorlijk last van ernstige ademhaling problemen die me ook behoorlijk beperken.
    Een aanval kan soms uren duren ..heel vermoeiend en zeker stress gevoelig..vertoon ook lichtelijk paniek gedrag..maar weet wel wat ik wil of nodig heb en ook wat ik niet nodig heb.Wat mij dan het meest frustreert is dat ik niet gehoord wordt anderen uitmaken wat goed voor me is en ik rustig moet blijven………maar dat we et ikzelf ookwel…..ik ben hier geen dagen door van slag maar mijn omgeving wel…voor mij is het een van de vele tijdelijke vervelende bijkomstigheden die lastig zijn maar ook weer voorbij gaan.vervelend vind ik dat men hier op terugkomt in de trant van ja maar toen en toen had je ook……..dan denk ik ja dat was maar is niet nu.

Geef een reactie

Your email will not be published. Name and Email fields are required.